اومد از شونه هاي من
يه بار سخت و برداره
ولي جاش كوله باري از
غم و تنهايي بگذاره

مي گفت غم اينجا مهمونه
فقط خوشحالي مي مونه
ولي حالا كه رفته غم داره
يك ريز مي خونه مي خونه