اومد از شونه های من
یه بار سخت و برداره
ولی جاش کوله باری از
غم و تنهایی بگذاره

می گفت غم اینجا مهمونه
فقط خوشحالی می مونه
ولی حالا که رفته غم داره
یک ریز می خونه می خونه