شعر آزاد

چهار مقدس  نبود مثل چهار دیوار بدون پنجره مثل چهار درِ بسته که پشتشان یک سؤال تکراری گیر کرده انگار بغضی در گلو یا قلابی ... بیشتر بخوانید

تنهايي اتاقي‌ست كه با هر نفس بزرگتر ميشود و آن‌قدر تاريك است كه حجمش را نمي‌فهمم انگار چند نفر  در اتفاقي ناگهان در يك نفر ... بیشتر بخوانید

خون شور است عسل شیرین وقتی انگشتت را به طمع عشق گاز می‌گیرم مزه‌ی برف می‌دهی سرد، یخ‌بسته، خالی آفتاب را زیر پنجه‌ی ابر پنهان ... بیشتر بخوانید

وجب می‌کنی تنهایی‌ام را تا برای مترسکی که بر شانه‌اش می‌نشینم پیراهنی تازه بدوزی چهل تکه‌ی تنهایی چهل تکه‌ی اندوه و روزهایی که قیچی می‌شوند ... بیشتر بخوانید

قاب‌های خالی فکرهای مبهم و گرامافونی که مدام به جای موزیک حرف‌های درهم پخش می‌کند زنی که ابرها را جارو می‌کند همیشه فکرهای بارانی دارد ... بیشتر بخوانید